Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan dat nergens goed voor hoefde te zijn? Niet om gezonder te worden, iets bij te leren of een doel te bereiken. Gewoon… omdat het leuk was?
Hoe ouder we worden, hoe serieuzer het leven soms lijkt te worden.
We werken. We plannen. We zorgen. We regelen. We proberen alle ballen in de lucht te houden en ondertussen willen we het liefst ook nog een beetje gezond, gelukkig en in balans blijven.
Zelfs onze vrije tijd krijgt daardoor vaak ongemerkt een doel.
We sporten voor onze gezondheid.
We wandelen om ons hoofd leeg te maken.
We lezen om iets bij te leren.
We mediteren om rustiger te worden.
We plannen een vrije dag omdat we moeten herstellen.
Allemaal waardevol natuurlijk.
Maar wanneer deed jij voor het laatst iets wat werkelijk nergens goed voor hoefde te zijn, behalve voor een beetje plezier?
Als kind hoefde plezier geen doel te hebben
Kijk eens naar kinderen.
Een kind bouwt geen tent omdat het daarmee aan zijn persoonlijke ontwikkeling werkt. Het bouwt een tent omdat een deken over twee stoelen plots een geheime schuilplaats kan worden.
Een kind danst niet door de woonkamer omdat bewegen gezond is. Het danst omdat er muziek speelt.
Het tekent, verkleedt zich, verzint verhalen, maakt grapjes en doet soms de meest absurde dingen.
Niet omdat het iets moet opleveren.
Maar gewoon omdat het leuk is.
En ergens onderweg naar volwassen worden, raken veel mensen dat een beetje kwijt.
Er komen verantwoordelijkheden bij. Een job, een huishouden, misschien kinderen, afspraken, administratie en verwachtingen. We leren wat verstandig is, wat hoort en wat van ons verwacht wordt.
En voor je het weet, wordt zelfs ontspanning iets dat we efficiënt proberen in te plannen.
Je hoeft niet altijd nuttig bezig te zijn
Misschien mogen we onszelf wat vaker toestemming geven om iets te doen zonder dat daar een reden achter zit.
Niet alles hoeft nuttig te zijn.
Niet alles hoeft bij te dragen aan je carrière, gezondheid, huishouden of persoonlijke groei.
Sommige dingen mogen gewoon bestaan omdat ze je laten lachen.
Bouw bijvoorbeeld eens een tent in je woonkamer of tuin en kruip erin met een boek.
Ga met een vriendin shoppen en spreek af dat jullie expres de meest vreemde outfits uit de winkel passen.
Kruip eens ondersteboven in bed.
Eet met je kinderen onder de tafel in plaats van eraan.
Zet een liedje uit je jeugd keihard aan en dans door de keuken.
Doe iets waarvan je zelf even denkt:
Dit slaat eigenlijk nergens op.
Perfect.
Dat is nu net de bedoeling.
Mijn kinderen dachten ook dat ik gek geworden was
Ik heb zelf ook van die momenten waarop mijn kinderen me aankijken alsof ze denken: Wat is mama nu weer aan het doen?
En precies dát vind ik zo leuk.
Even niet verstandig zijn.
Even niet productief zijn.
Even niet bezig zijn met wat hoort, wat nuttig is of wat er nog allemaal moet gebeuren.
Gewoon lachen, spelen en iets onverwachts doen.
Het zijn misschien kleine en onbenullige momenten, maar ze brengen iets terug wat we in een druk volwassen leven gemakkelijk verliezen: spontaniteit.
Het kind in jezelf is niet kinderachtig
Het kind in jezelf bewaren betekent voor mij niet dat je je verantwoordelijkheden niet serieus neemt.
Het betekent ook niet dat je voortdurend gekke dingen moet doen of moet doen alsof je opnieuw tien jaar oud bent.
Het gaat om iets anders.
Om nieuwsgierig durven blijven.
Om verwondering.
Om plezier kunnen maken zonder je af te vragen wat het oplevert.
Om af en toe iets nieuws te proberen.
Om niet alles vooraf te moeten plannen of controleren.
En vooral: om jezelf de ruimte te geven om te spelen.
Want volwassen worden hoeft toch niet te betekenen dat we het speelse en nieuwsgierige deel van onszelf moeten achterlaten?
Misschien hebben we dat deel juist nodig.
Zeker wanneer het leven druk is en onze dagen gevuld zijn met werk, zorgen, verwachtingen en verplichtingen.
Een kleine uitdaging
Denk eens terug aan jezelf als kind.
Wat deed jij toen ontzettend graag?
Waar kon je uren mee bezig zijn zonder op de klok te kijken? Waar moest je hard om lachen? Wat deed je gewoon omdat je er zin in had?
Misschien tekende je graag.
Bouwde je kampen.
Danste je door je kamer.
Sprong je in plassen.
Zong je veel te luid mee met muziek.
Kleurde je urenlang.
Fietste je zonder bestemming rond.
Of lag je languit in het gras naar de wolken te kijken.
Kies er deze week eens eentje uit.
Niet omdat het goed voor je is.
Niet omdat het een vorm van zelfzorg moet zijn.
Niet omdat je er iets uit moet leren.
Maar gewoon omdat je er misschien plezier aan beleeft.
Het leven is al serieus genoeg.
Je mag verantwoordelijk zijn én speels.
Je mag volwassen zijn én af en toe iets totaal onzinnigs doen.
Je mag doelen hebben én tijd verspillen aan iets waar je ontzettend om moet lachen.
Verlies het kind in jezelf niet
Misschien hoef je vandaag dus niet nóg beter je best te doen om meer balans te vinden.
Misschien mag je gewoon eens iets doen waar geen enkel doel achter zit. Iets waarvan je moet lachen. Iets wat je even terugbrengt naar wie je was voordat alles nuttig moest zijn.
Want volwassen worden betekent niet dat je het kind in jezelf moet verliezen.
